Siłą Aniołów

kochaj mnie tak jak
kochałaś kiedyś
kochaj mnie siłą Aniołów
zamiknij me usta pocałunkiem ciszy
która od zawsze naszą była...

kochaj mnie mocą
piekła całego
namiętną gorącą jak ogień
przywiąż to serce
co twoje w całości
i nigdy nie pozwól mi
odejść...

kochaj mnie tak jak
kochałaś kiedyś
kochaj mnie
Siłą Aniołów
zamknij me serce
swoją miłością
aby ono jak ja zostało
Z Tobą.

kochaj mnie mocą piekła całego
tak namiętną gorącą jak ognień
zamknij me usta pocałunkiem Ciszy
i nigdzie nie pozwól mi odejść..
I tylko jeden..........

delikatnie błądzę po obłokach
Twoich słów
łapiąc je jak najbliżej siebie
srebrne zębate koła
tworza ostrogi mych stóp
nie boję się nie płaczę
i wszystko jest inzcej
jesteś blisko...

w słodkiej rosie poranka
rozkołysana nutą barw..
ja-twoja kochanka...
ja-dla ciebie tak...

wolna jak wiatr radosna
tańczę w twych złotych włosach
z oczu twych przepięknych
rozkoszy spływa rosa...
gdy kocham....



>>>>>>>>>>>>>>>>


OGRODY SAMOTNOŚCI 5.
Eve Amarantine

***
samotna będę
jak wiatr w objęciach
tęczowych liści
drzew potężnych
będę szybować jak
ptaki w objęciach
powietrza podniebnego

samotna będę
jak krople rosy
utulane do snu
wśród wrzosów trawy
będę płynąc sama
wolna jak rzeka
w objęciach ziemi

samotna będę
jak kot co zasypia
w objęciach
papierowego kartonu
będę iść przed siebie
w objęciach przeszłości
i wspomnień

samotna będę
bowiem tylko ja
znam zakamarki
duszy głębokiej oceanom
będę nimi chadzać
w objęciach twego
wzroku co mnie szuka


***
nowy księżyc
wzeszedł na
niebo o
błękitu
blasku

słońca mieszkają
w chmurach
skryte
nadziei
białym szalem

gwiazdy w
wietrze
otulone miłości
wonią czekają
na słońce


***
czy to oczy
mnie mylą?
czy to cud
się stał?
jesteś widzę
widzę ciebie
pośród mych
róż samotności
oczy twe ogniowe
słońca we
włosach mieszkają
czyś to ty?
czy złudzenie?


***
włosy me
wonią róż
pachną...
wonią róż
z serca
mego
gdzie rozkwitnie
ma miłość
dla ciebie
zasiana malutkim
ziarenkiem
zafascynowania
zauroczenia
zakochania...


***
jakżesz dawno
ja widziałam
jakąś różę
we flakonie
przy mym
łóżku...
taką małą
pachnącą
miłością i
pełną
kolców...


***
słońca
promienie
twe imię
szepczą
co poranek...
tęsknię za
twymi oczami
ze snu...
pełne one
księżyców
i słońc
promieni...


***
czemuż ty
masz się we
mnie zakochać?
oczy me
zwyczajne
jak każdej
kobiety...
wiele smutków
i cierpienia
kryją...
tyle przeszły...
oceanom
głębokie...


***
widziałam cię
we śnie...
wiem kimżeś ty...
niebo mi
podpowiedziało
twe imię...
pamiętam
twój uśmiech
tajemnicą
pachnący...


***
znów ta
zdradliwa
nadzieja
zginęła w
brutalnym zderzeniu
z przeczuciem
z tym głosem
z serca
z oczami duszy

i choć zdawałoby
się że to złe
i przyprawia
o smutek
o ból
o brak nadziei
na miłość
odwzajemnioną
to dało mi znak
znak życia duszy
tak mocno martwej

***
jesteś
odżyłaś
po tak długim
czasie szlochu
i płaczu

jesteś
wróciłaś
wraz z jasnym
niebem
i ciepłem wiatru

lecz kogo
prowadzisz
za dłoń
kim ona będzie
jak długo

jej oczy będą
jasne czy ciemne
włosy krótkie
czy długie
loki czy fale

lecz jesteś
promieniem
słońca
to się teraz
liczy

moje serce
jednak nie zamarło
żyje i być może
odżyję znowu
czy na zawsze?

czy to ty ją
odżywisz
czy to zechcesz
ty ze mną kroczyć
pośród jej promieni

...znów miałam
sen o nadziei
jak ocean głębokiej....
...lecz...
będzie co ma być...


***
kiedy wzeszło słońce
wtedy wzeszła moja
nadzieja
miała barwy błękitnego
nieba zaglądającego
przez firany okna
wątpliwości i wahania
były małymi przezroczystymi
obłokami w
przestworzach...
...moja nadzieja
była aż do czasu
burzy...
...porwał ją piorun...

...znów w nic
nie wierzę...


***
myśli moje
żebym ja
was mogła
tak spisać
wszystkie
w jedną
harmonijną
krainę
duszy
która zna
siebie
po sam
horyzont

myśli moje
tak różne
i zmienne
choćbym
spisywała
was całe życie
to będziecie
z wiekiem
inne
z czasem bliższe
z czasem obce
lecz moje


***
ktoś rzekłby
że obłędem
jest żyć
na kilku
płaszczyznach

dusza ma
ich kilkanaście
nawet

nie da się
żyć tylko na
jednej lecz
można żyć
w lesie innych
i się nie pogubić
w byciu sobą


***
słowa
słowa sprzed
lat
tych tysięcy
minut i
sekund
myśli
mętliku
uczuć

zmieniają się
z każdą
chwilą
w jednym
dniu słowo
będzie pięknym
drugiego...
...martwym


***
czarny kamień
na serdecznym
palcu
ma samotności
witaj z powrotem

nie tak dawno
odeszłaś
a już tu jesteś

tysiące dni
zdają się być
jedną
chwilą zaklętą
w czarnym
kamieniu
magią
przeznaczenia


***
słońce jakieś
dziwne
jakby zmienić
się miało
coś...
lecz co
nastąpi po tylu
oceanach
przebytych?
tylu śmierciach
w wodzie
głębokiej
ogniom
bliskiej...
w tylu strzępach
duszy
które zgubiłam
gdzieś za
sobą daleko...


***
cóż jest niezwykłego
w emocjach
miłościach
tęsknotach
skoro tak
bardzo głębokie
blizny pozostają
po ich
zaznaniu

dając życie
zapowiadają
zabranie życia
każdemu sercu
choćby było
milionem
sztyletów
przebijane to

cóż jest niezwykłego
w poświęcaniu
się dla miłości
poza ogromem
siły która
tak nagle
pojawia się
i znika
w samotności

Te wiersze opisują dokładnie mój stan ducha obecnego.....